Mənzil məsələsi transformasiyanın ən böyük mübarizə meydanlarından biridir. Şəhərlərimizi və ərazilərimizi təsir altına alan mənzil böhranı onilliklər boyunca mənzili insan hüququ deyil, kommersiya malı və maliyyə aktivinə çevirən siyasətlərin nəticəsidir. Mənzilin maliyyələşdirilməsi bütöv icmaları öz ərazilərindən sıxışdırıb çıxarıb, gənclər üçün mənzilə çıxışı bahalaşdırıb və şəhərləri gentrifikasiya təhlükəsinə məruz qoyub. Məhz buna görə biz əlçatan, ləyaqətli və insan hüququ kimi tanınan mənzili müdafiə edirik.
Publika.az xəbər verir ki, bunu Meksikanın paytaxtı Mexiko şəhərinin meri Klara Bruqada Ümumdünya Şəhərsalma Forumunun 13-cü Sessiyası (WUF13) çərçivəsində “Yenilənmiş çoxtərəfliliyi formalaşdıran yerli liderlik” mövzusunda yerli və regional hökumətlərin Ümumdünya Assambleyasında çıxışı zamanı deyib.
Mənzilin şəhər və icma həyatının əsas sütunu olduğunu bildirən mer fikirlərinə belə davam edib: “Şəhər hüququ həm də öz məkanından qovulmamaq hüququdur. Bunu təmin etmək üçün ərazi, sosial və gender ədaləti yanaşmasına əsaslanan dövlət siyasətləri lazımdır. Çünki şəhər bərabərsizlikləri neytral deyil, onların istiqaməti var və bu istiqamət həmişə kənarda saxlanılmış insanlara yönəlir. Tamhüquqlu şəhərlər qurmaq qlobal siyasətləri hər bir ərazinin konkret reallığında tətbiq etmək deməkdir. Bu o deməkdir ki, burada imzaladığımız öhdəliklər insanların görə, toxuna və yaşaya biləcəyi real addımlara çevrilməlidir. Bu, multilateralizmin mənalı olması üçün əsas şərtdir. Bu Assambleya da məhz ərazilərin səslərinin koordinasiyalı və siyasi çəkisi olan şəkildə qlobal gündəmin müəyyən edildiyi məkanlara çatdırılması üçündür. Biz birlikdə hərəkət etdikdə, ortaq istiqamət və dövrün tələb etdiyi cəsarətlə daha güclü oluruq. Buna görə də əraziəsaslı və insanlara yaxın çoxtərəfliliyə doğru irəliləməliyik. Böyük qlobal problemlər beynəlxalq təşkilatlarda müzakirə olunsa da, onların nəticələri hər gün bizim şəhərlərimizdə və ərazilərimizdə yaşanır. Bizim fəal iştirakımız olmadan effektiv qlobal idarəetmə mümkün deyil. Əgər 2050-ci ildə dünyada hər üç nəfərdən ikisi şəhərlərdə yaşayacaqsa, yerli hökumətlər uzaq ərazilərdə qəbul olunan qərarları sadəcə icra etməklə kifayətlənə bilməz. Bu gün Bakıda dünya şəhərləri bir mesaj göndərir: Biz qorxunun, müharibənin, bərabərsizliyin və nifrətin bəşəriyyətin taleyini müəyyən etməsini qəbul etmirik”.
